A sección estivo en Sada
Escrito por Alberto o 19 Xullo 2010 – 10:31 pm -
O pasado domingo, 18 de xullo, a fin de cumprir ca invitación dos nosos veciños, Os Patexeiros de Sada, duas embarcacións da Ria, representando o noso club, decidiron darse unha madruga pra acudir a cita.
O domingo tocaba madruga, cousa non moi de agradecer, pero o dia despexado e unha lixeira brisa na ria, parece que axudaban a obediencia o despertador, dado que a cita era pra unha da tarde, hora moi discutida por certo, e tema de debate pra navegación.
Xa as nove da maña as embarcacións estaban listas pra iniciar a navegación cara o porto veciño.
Puxemos proa cara o castelo de San Felipe, cun vento que animaba a calar o “xapones” e izar velas, e ainda que se intentou, o final oubo que desistir e optar por continuar co “boreo”.
Na outra marxe da ria o castelo da Palma vixia a saida da ria, e facil deixar voar a imaxinación e situado entre ambo los dous castelos, as imaxes de antigas batallas navais pola posesión da ria.
E xusto enfrente A Palma, coma vixiandose, a estribor deixamos San Felipe, co seu fermoso pobo cara as portas do castelo, e lugar de lecer pra moitos ferrolans xa que e un enclave precioso pra pasar unha tarde de pesca dende os seus muros.
Mais pequeno, quizas por iso menos coñecido, un pouquiño mais alo pola marxe de estribor, saudanos o paso o castelo de San Carlos, cun estado de abandono que e moi facil de escudar nistes tempos de crisis pero a memoria lembranos que dito estado comenzou en tempos mais de “ledicia”. E tamen coñecido polos navegantes da ria coma o “Dios te ama” celebre pintada que apareceu no seus muros, e pola frase deberian de ser grandes amantes das suas ideas e dioses, e pouco amantes do noso patrimonio.
E chegando O Segaño, que o poñerlle “abrigo” ca forma de espigón do porto exterior, cubre os ventos e mar que sobre as suas pedras ian morrer, e unha das marcas tradicionais dos mariñeiros, xa co cor do mar nas rocas amosaba xa dende o canal o estado do mar que un iase encontrar fora.
Deixando pola popa a nosa ria o fin podemos ollar os primeiros cantis da ria de Ares, co pobo de Sada no fondo.
O Canouro foi fiel compañeiro de viaxe, incluidos un par de remolques, xunto co Pajarito foron os encargados niste dia de representar o noso club.
As primeiras bateas de Lorbé, anunciaban que Sada estaba cerca, e as horas do dia facian ver xa os mexillos cocidiños o carón dunha botella de un bo branco fresquiño, seria o calor que “lorenzo” esparcia sobre as nosas testas, faltas de “flora” por outra parte, facendo ferver as nosas testas e ideas.
E o fin chegamos a Sada, o noso destiño final, e punto de encontro pra os que alí acudimos, a isas horas a brisa da maña desaparecera por completo e o sol apretaba con forza.
Despois de varias chamadas de aviso pra saida deu comenzo, cos poucos que ata alí achegamos, da nova edición da Copa Balbina 2010.
E a falla do “escrutino” final O Sorio foi o gañador dunha regata na co vento foi parte dos que non apareceron moito, seguido moi de preto polo Pajarito e O Canouro de terceiro.
O final da regata, “tostados” polo sol, as tres embarcacións amarramos na darsena e xuntos apagamos o calor, do tempo non da “batalla” cunhas cervexas moi de agradecer, enchimos a despensa, baixo nosos peitos, e tras saborear as frescas bebidas e xantar os pratos da terra, pagamos o que debiamos e os tres fixemonos o mar un rumbo a Ares outros rumbo a Ferrol.
Tras parada do “xapones”, e falta de bebida no outro, tocou tempo de izar de novo as velas, e fixemos entrada na nosa ria co silencio que impón o vento, pero isto e conto pra outra concentración
Publicado por Ruladas, Xeral | Non hai Comentarios »
